دل و دریا آدمی و احوالاتش نه همچون کوه، که همچون دریاست، آن هم دریایی طوفانی و نا آرام؛ لذا ایمان و دیانتش هم دریاصفت اسیر امواج است و اگر نلرزد و در تلاطم نیفتد عجب است و جز خفتگان و یخ زدگان، انسانی نیست که دچار این موجهای سهمگین نشود. موج های تیز دریاهای روح هست صد چندان که بود طوفان نوح (مولانا) ادامه مطلب

از دیدگاه مولانا، جهان ما جهانی است از جنس پرده. ما در واقع در یک عالم بزرگ زندگی می کنیم اما این جهان کوچک، حجاب آن عالم بزرگ شده است. ما در ابدیت زندگی می کنیم اما این زمانی که بر ما می گذرد شب و روز، حجاب آن ابدیت شده است. م در عالم ماوراء طبیعت زندگی می کنیم اما این عالم طبیعت، حجاب ماوراء طبیعت شده است. ما با خدا همنشینیم اما این صورتها حجاب خداوند شده است و حضور او را نمی بینیم. تمام این عالم از جنس پوشش است، پرده است، حجاب است. یک درس مهم که باید از مولانا یاد بگیریم این است که در این دنیا همه چیز حجاب و پرده چیز دیگری است. مرگ پرده زندگی است رنج پرده رادامه مطلب

از حدیث:«تنعموا بعبادتی فی الدنیا فإنکم تتنعمون بها فی الآخرة»، در دنیا به عبادت من متنعم شوید، زیرا در آخرت به همان متنعم خواهید بود.بر می آید که، عبادات قابلیت تنعم را دارند! ولی ما عبادات را به گونه ای به جا می آوریم که گویا شلاق بالای سر ماست، گویا داروی تلخی را از روی ناچاری می خوریم. آیت الله بهجت(ره) ادامه مطلب

الناس نیام فإذا ماتوا انتبهوا : مردم در حال خوابند، موقعی که چشم از این دنیا بستند بیدار خواهند شد. آنان که از زنجیر گرانبار خود طبیعی رهایی می یابند، در معرض تشعشعات دل قرار می گیرند و سایه وجود خود را از خود حقیقیشان تشخیص می دهند. در راه اعلای کلمه حق، انسانهای بی شماری دست از سایه وجود خود شستند و کالبد مادی را وداع گفتند و روح انسانی خود را به پرتو انوار الهی عرضه نمودند. برای بشریت یک مسئله اساسی مطرح است و بقیه کارها و شئونش در درجه بعدی قرار گرفته است. این مسئله عبارت است از تشخیص سایه وجود از اصل وجود که اکثریت نفوس انسانی را ناتوان ساخته، ادامه مطلب

سکینه، آرامشی است که خداوند به فضل خود، به دل دوستان فرو فرستد و آزادی و آرامی دلها را در دو چیز نهد: یکی در خدمت و دیگری در یقین. آرامش در خدمت به سه چیز است: عمل به احکام شرع، تا به اندک توانگر شود. اعتماد به اصل دین، تا از وسوسه شیطان در امان باشد. خلق را در کار دین فراموش کند، تا از ریا آزاد گردد. آرامش در یقین دل نیز به سه چیز است: به قسمت روزی راضی باشد، تا از سنگینی بار بیاساید. سود و زیان را از یک جا ببیند، تا از بیم فارغ گردد. امور خود را به خدا واگذار کند، تا از علاقه ها رهایی یابد. نشانه رسیدن کسی به سکینه و آرامش، این است که آدمی بخشنده و بخشاینده گادامه مطلب