خواب و بیدار!

الناس نیام فإذا ماتوا انتبهوا : مردم در حال خوابند، موقعی که چشم از این دنیا بستند بیدار خواهند شد.

آنان که از زنجیر گرانبار خود طبیعی رهایی می یابند، در معرض تشعشعات دل قرار می گیرند و سایه وجود خود را از خود حقیقیشان تشخیص می دهند.

در راه اعلای کلمه حق، انسانهای بی شماری دست از سایه وجود خود شستند و کالبد مادی را وداع گفتند و روح انسانی خود را به پرتو انوار الهی عرضه نمودند. برای بشریت یک مسئله اساسی مطرح است و بقیه کارها و شئونش در درجه بعدی قرار گرفته است.

این مسئله عبارت است از تشخیص سایه وجود از اصل وجود که اکثریت نفوس انسانی را ناتوان ساخته، به جای آنکه در قلمرو هستی حقیقی زندگی کنند، در سایه ها و عوارض آن می لولند.

در آن هنگام که روح به قدرت مطلوب و شایسته خود می رسد، کالبد مادی با تمام اجزاء درونی و برونی اش چونان سایه دنباله رو می باشد که انعکاس ضعیفی از موجودیت حیات و روح را نشان می دهد.

این جهان خوابی بیش نیست. در گمان های بیجا میخکوب مباش. هر گونه نقصان بدن را که در خواب می بینی هیچ حقیقتی ندارد و باکی از آن پاره شدن در خواب به خود راه نمی دهی. همین دنیا را که در ظاهر قائم به ذات می بینی، پیامبر ما فرموده است که رؤیای یک انسان به خواب رفته ایست. تو این حدیث پیامبر را از روی تقلید پذیرفته ای در صورتی که سالکان راه حقیقت این موضوع را بدون واسطه آشکارا دیده اند.

تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی جلال الدین محمد مولوی(جلد 7)

محمدتقی جعفری